Зөбәрҗәт туегыз белән!

Туйкә авылында яшәүче Җәвәһирә һәм Альберт Латыйфуллиннар – әнә шундый бәхетле гаиләләрнең берсе.

Әти белән әниебез 1970 елның 17 августында тормыш корып җибәргәннәр. Ныклы гаилә – ир-ат өчен дә, хатын-кыз өчен дә җылы учак, илһам чыганагы ул. Кадерлеләребез 55 ел элек кабызган гаилә учагын сүндермичә, бер сукмактан атлап, шатлыкларны да, борчуларны уртак итеп, бер-берсенә терәк булып, матур итеп яшиләр. Безгә алар “Өлкәннәрне хөрмәт итәргә, эш сөяргә, тормышны яратырга кирәк”, – дигән дөрес тәрбия бирделәр.

Бүген әти белән әни лаеклы ялда. Балаларының, оныкларының кадер-хөрмәтен күреп, матур гомер кичерәләр. Без, барлык балалары, оныклары, аларны шушы Зөбәрҗәт туйлары белән котлыйбыз. Аларга киләчәктә дә исәнлек-саулык, тигез тормыш, безне гел шулай шатландырып яшәүләрен теләп калабыз.

Кадерле әтиебез һәм әниебез!

Илле биш ел иңне-иңгә куеп,

Бергә тартып тормыш арбасын,

Бер-берегезне сөеп, безгә үрнәк булып,

Һәрчак туры юлдан барасыз.

Гадел дә сез, мәрхәмәтле дә сез,

Безгә сезнең белән бик рәхәт.

Әти-әни, барысы өчен сезгә

Әйтеп бетергесез зур рәхмәт.

Иң изге теләкләр белән: балаларыгыз Гүзәл-Фатих, Марат-Рәсүлә, оныкларыгыз Альбина, Азат, Рөстәм.